Służba Jeszcze przed pełnym przyjęciem do służby, wiosną 1903 roku „Jeanne d’Arc” posłużyła jako jacht dla prezydenta Émile′a Loubeta, zabierając go 14 kwietnia z Marsylii w podróż do Algieru i Bizerty i docierając z powrotem do Marsylii 29 kwietnia. 19 maja okręt został ostatecznie przyjęty do służby. 20 maja okręt opuścił bazę w Tulonie i przepłynął następnie do Brestu, wchodząc od 1 czerwca w skład Eskadry Północnej w miejsce „Bruix”. Pełnił tam rolę okrętu flagowego dywizjonu krążowników kadm. Bugarda. Od 14 września 1903 roku jednak okręt musiał zostać wycofany do rezerwy z uwagi na problemy z kotłami i skierowany do naprawy. W maju 1905 roku został obsadzony do prób morskich, lecz 6 sierpnia ponownie wycofany do rezerwy. W lipcu 1906 roku „Jeanne d’Arc” powróciła na Morze Śródziemne, będąc od 26 maja przydzielony jako okręt flagowy kadm. Campiona w Eskadrze Lekkiej Morza Śródziemnego, w miejsce „Marseillaise”. Przejście na Morze Śródziemne połączono z uczestnictwem w dużych lipcowych manewrach floty u wybrzeży Algierii. Dowódcą okrętu był wówczas komandor . Służąc na Morzu Śródziemnym, okręt kilkakrotnie odwiedzał kolonie afrykańskie. 18 października 1906 roku krążownik zawiózł ministra marynarki Gastona Thomsona na miejsce zatonięcia okrętu podwodnego „Lutin” pod Bizertą, w celu badania przyczyn awarii.