Po wybuchu I wojny światowej, 2 sierpnia 1914 roku „Jeanne d’Arc” została przydzielona do 1. Dywizjonu Krążowników 2. Eskadry Lekkiej Eskadry Północnej w Cherbourgu. Dowódcą był wówczas komandor Grasset. Początkowo w sierpniu okręt patrolował w kanale La Manche, lecz nie doszło do starcia z niemiecką flotą.
W kwietniu 1915 roku krążownik został wysłany na wschodnie Morze Śródziemne ku wybrzeżom Syrii, gdzie wszedł w skład 2. Dywizjonu 3. Eskadry, wraz z pancernikami „Jauréguiberry” i . Eskortował transporty francuskich wojsk i wziął udział w desancie pod Gallipoli. 25 kwietnia został trafiony dwoma pociskami, które wywołały niewielki pożar w magazynie pocisków 138,6 mm. 4 lipca ostrzelał niemiecki konsulat w Aleksandretcie, a po 12 sierpnia z pancernikiem „Jauréguiberry” ostrzeliwał węzeł kolejowy na wschód od Hajfy. Od sierpnia do grudnia dowódcą krążownika był komandor Voisin. 31 sierpnia z pancernikiem „Jaureguiberry” uczestniczył w zajęciu wyspy Arwad (Ruad) o wybrzeży Syrii, której gubernatorem został wyznaczony oficer z „Jeanne d’Arc”. Między 8 a 22 września 1915 roku jako okręt flagowy wiceadmirała Louisa Dartige du Fourneta dowodził eskadrą, która ewakuowała 4092 Ormian broniących się przed ludobójstwem ze strony Turków w masywie Musa Dagh (sama „Jeanne d’Arc” nie zabrała uchodźców)G.