Kłopoty kadrowe były przyczyną zmniejszenia aktywności Teatru w latach 1943–1944.

Objazdy Przed każdym występem na scenie pojawiał się lekarz z agitacyjnym wykładem na temat tyfusu, braku higieny i roli Żydów w roznoszeniu zarazków. Występy teatru planowano według „klucza etnicznego”: w miastach, gdzie znajdowały się getta, duże skupiska ludności żydowskiej, w rejonach obozów zagłady. Często trasy pokrywały się z miejscami prezentacji objazdowych wystaw „Światowa zaraza żydowska”.

Po inauguracji w Tarnowie teatr występował w Jaśle, Gorlicach, Nowym Targu, Nowym Sączu i Krynicy. We wrześniu 1942 odbyło się kilkanaście występów w Krakowie, do końca października odwiedzono Miechów, Jędrzejów, Kielce, Skarżysko-Kamienną, Starachowice, Radom, Końskie, Opoczno, Piotrków, Tomaszów Mazowiecki i Częstochowę. Drugie tournée rozpoczęło się 20 listopada w Lublinie, gdzie w ciągu trzech dni odbyły się po dwa spektakle dziennie, potem Kwarantannę pokazano w Puławach, Dęblinie, Łukowie, Chełmie, Białej Podlaskiej, Lubartowie, Zamościu i Hrubieszowie. W drugim objeździe odwiedzano miasta z rejonu obozów zagłady Bełżec, Sobibór i Majdanek.