Topola Wilsona (Populus wilsonii C.K. Schneid.) – gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Pochodzi z Chin. W niektórych rejonach świata jest uprawiana jako roślina ozdobna lub drzewo do nasadzeń krajobrazowych. W Polsce sadzona jest bardzo rzadko, właściwie spotkać ją można tylko w kilku ogrodach botanicznych.
Występuje na tych samych obszarach co Populus lasiocarpa, jednak potrafi rosnąć jeszcze wyżej (1300 – 3300m), a spotkać ją można w dolinach górskich rzek i potokówBugała W.: Arboretum Kórnickie, Rocznik IV – 1959: Kolekcja topoli w Arboretum Kórnickim; część III; s. 153. Według niektórych źródeł dorasta tam do 25 m wysokości i 90 cm średnicy pniaSchneider C. K. 1916. Salicaceae in Plantae Wilsonianae. Vol. III, part I, Cambridge.. Topola ta została znaleziona przez E. H. Wilsona w roku 1907, a następnie przesłana do . Dziewięć lat później opisał ją w Plantae Wilsonianae, którą nazwał na cześć odkrywcy P. wilsonii.