Göran Wahlenberg (do 1804 r. Georg Wahlenberg; ur. 1 października 1780 w Skarphyttan koło Filipstad, prowincja Värmland, Szwecja, zm. 22 marca 1851 r. w Uppsali) – szwedzki lekarz, botanik, geograf i geolog, badacz flory Skandynawii, Alp i Karpat.
Życiorys Po zakończeniu w 1799 studiów filozoficznych poświęcił się całkowicie botanice. W 1801 został mianowany asystentem Królewskiego Towarzystwa Naukowego przy uniwersytecie w Uppsali, gdzie zajmował się głównie tamtejszymi zbiorami przyrodniczymi. W 1807 uzyskał tytuł doktora medycyny, a w 1808 został członkiem Królewskiej Akademii Nauk w Sztokholmie. W 1814 zyskał stopień adiunkta przy zbiorach Królewskiego Towarzystwa Nauk w Uppsali, zaś w 1829 osiągnął pozycję profesora medycyny i botaniki na tamtejszym uniwersytecie.
W pierwszym dziesięcioleciu XIX w. odbył cztery podróże naukowe do Norrlandii i Laponii. W 1813 r. prowadził badania botaniczne i geograficzne w Tatrach (w ich obecnie słowackiej części) oraz w Małej i Wielkiej Fatrze, Górach Choczańskich i Niżnych Tatrach. W Tatrach Wysokich badał m. in. roślinność górnych pięter Doliny Wielickiej; na pamiątkę tych prac szczególnie bujną łąkę alpejską nazwano później „Ogrodem Wahlenberga” (dzisiejszy Wielicki Ogród). W Tatrach Niżnych odwiedził wówczas mityczną Jaskinię Smoczą (słow.