Poniżej przedstawiono trzy główne rodzaje układów scalonych, z rozróżnieniem na sposób ich wytwarzania.
Układy logiczne typu ECL
Skrót ECL oznacza układy logiczne o sprzężeniach emiterowych (ang. emitter coupled logic). Często są stosowane przez producentów określenia innego rodzaju. Układy typu ECL cechuje największa szybkość przełączania – czasy przełączania wynoszą kilka nanosekund. Możliwa jest zatem praca układów przy częstotliwości 150 MHz, o ile pozwolą na to układy peryferyjne. Do zasilania układów typu ECL potrzebne są zwykle dwa napięcia, w tym jedno ujemne (np. –3 V).
+ Przedziały poziomów napięć H i L I/O stan wysoki (H) stan niski (L) wejście 0 ÷ -0.75 V poniżej –1.6 V wyjście 0 ÷ 0.6 V -1.75 ÷ -5V
Układy logiczne typu TTL
Skrót TTL pochodzi od angielskich słów transistor- transistor- logic. Układy TTL są najczęściej stosowanymi scalonymi układami cyfrowymi. Napięcie zasilania układów TTL wynosi 5 V i powinno być stabilizowane z dokładnością 5%. Minimalne czasy przełączania nie są mniejsze od 10 ns, w związku z tym maksymalna częstotliwość pracy tych układów nie przekracza 50 MHz. Do jednego wyjścia układy TTL może być dołączonych 10 wejść dalszych układów TTL.