Bitwa nad Nemeą – starcie zbrojne, które miało miejsce w czerwcu lub lipcu 394 p.n.e. w trakcie wojny korynckiej 395 p.n.e. – 387 p.n.e., na Peloponezie, niedaleko rzeki Nemea, między Spartanami z jednej, a koalicją Ateńczyków, Tebańczyków, Koryntu i Argos z drugiej strony. Zwycięstwo w bitwie odnieśli Spartanie.
Przed bitwą Wykorzystując kampanię głównej armii spartańskiej w Azji Mniejszej przeciw Persom, państewka greckie (Ateny, Argos, Teby), przy wsparciu finansowym ze strony Persji, zawiązały sojusz skierowany przeciwko Sparcie. Wojska związku beockiego pobiły Spartan w bitwie pod Haliartos w roku 395 p.n.e., a Tebańczycy oraz mieszkańcy Argos zdobyli w roku 394 p.n.e. kolonię peloponeską Herakleja Trachinia w Malis. Sytuacja ta sprowokowała Spartan do powrotu z Azji Mniejszej na Peloponez.
Zanim jednak główne siły Spartan pojawiły się na miejscu, sojusznicza armia spartańska pod dowództwem Aristodemosa – zaufanego króla Agesipolisa I pomaszerowała ze Sparty na północ. Również koalicjanci wykorzystując nieobecność sił głównych Spartan skierowali się w kierunku terytorium lacedomońskiego, gdzie zamierzali rozprawić się z armią Aristodemosa.