Grupa Deputowanych „Sojuz” („Związek”) – grupa polityczna utworzona przez delegatów na Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR popierających politykę Michaiła Gorbaczowa przeciwko ruchom demokratycznym i radykalnym reformatorom. Powstanie grupy było odpowiedzią na założenie opozycyjnej Międzyregionalnej Grupy Deputowanych. Tworzyli ją zwolennicy utrzymania twardej linii (tzw. „twardogłowi”, „konserwatyści”). Z czasem „Sojuz” coraz bardziej dystansował się od Gorbaczowa, by ostatecznie de facto poprzeć puczu Janajewa. Jego klęska i następujący po nim rozpad Związku Radzieckiego doprowadził do likwidacji stronnictwa. Liderami „Sojuzu” byli Nikołaj Pietruszenko i Viktor Alksnis.
Geneza Pietruszenko i Alksnis wybrani zostali odpowiednio z Kazachstanu i Łotwy, republik z dużym odsetkiem ludności narodowości rosyjskiej. „Konserwatyści” próbowali zmobilizować tę właśnie część elektoratu do przeciwdziałania ruchom niepodległościowym (vide łotewski Interfront), które pojawiły się w niektórych republikach związkowych w okresie pieriestrojki. W ten nurt wpisywała się też działalność polityczna wspomnianych liderów „Sojuzu”. U źródeł powstania „Sojuzu” leżą też wyniki wyborów do rad związkowych i republikańskich z wiosny 1989 r., które zdeterminowały ostrą walkę polityczną z radykalnymi reformatorami w kolejnych miesiącach.