thumb|240px|Obraz Akt i owoce Jan Piotr Hrynkowski też Hryńkowski (ur. 15 czerwca 1891 w Żelechowie Wielkim, zm. 21 marca 1971 w Krakowie) – polski działacz niepodległościowy, artysta malarz, grafik i scenograf.

Życiorys Urodził się w rodzinie Mikołaja i Karoliny z Królickich. Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych malarstwo pod kierunkiem Stanisława Dębickiego, Józefa Pankiewicza i Wojciecha Weissa oraz rzeźbę u Konstantego Laszczki, dyplom otrzymał w 1918. W 1914 zaciągnął się do I Brygady Legionów Polskich, został zaszeregowany do 4 kompanii 1 baonu 1 Pułku Piechoty, a następnie w 1 Pułku Artylerii. Po przejściu do rezerwy związał się z grupą krakowskich formistów, której był współzałożycielem. Do 1921 brał udział w większości ich wystaw.

Od 1921 przez pięć lat przebywał w Paryżu, studiując u André Lhote’a. Po powrocie do Krakowa w 1926 wraz z Felicjanem Szczęsnym Kowarskim, Janem Wacławem Zawadowskim i Janem Rubczakiem był współtwórcą ugrupowania Jednoróg i jego prezesem przez cały czas istnienia ugrupowania (1925–1935). W czerwcu 1926, na wystawie prac członków tej Grupy w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi pokazał dwie swoje prace: Auto(?)portret oraz Studium portretowe [kobiety czytającej gazetę].

Od 1926 pracował też jako scenograf w Teatrze im.