Stanisław Kirkor (ur. 13 lipca 1905 w Zasławiu na Wołyniu, zm. 11 lutego 1963 w Swarzędzu) – oficer Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej i Polskich Sił Zbrojnych, profesor weterynarii.
Życiorys Był synem Rafała, urzędnika prywatnego i Karoliny Czarneckiej. W 1925 ukończył Gimnazjum Ogólnokształcące w Łowiczu i otrzymał świadectwo dojrzałości. Studia na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego ukończył w 1930 roku.
16 marca 1934 powołany został z rezerwy do służby czynnej, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 9 lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych, w grupie lekarzy, i przydzielony do 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich w garnizonie Suwałki, na stanowisko lekarza weterynariiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 08 z 17.03.1934 r.. W połowie 1934 przeniesiony został do 2 Pułk Ułanów Grochowskich stacjonującego w tym samym garnizonie i wyznaczony na stanowisko lekarza weterynariiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 07.06.1934 r.. W 1937 uzyskał tytuł doktora nauk weterynaryjnych w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie rozprawą pt. „Próby stosowania siarczanu magnezu do narkozy psów i koni”. W 1938 w wojsku awansowany został do stopnia kapitana.