thumb|Grób Mariana Gawalewicza na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Stan obecny. Widoczne zniszczenia: z kapliczki i umieszczonego w niej brązowego popiersia zmarłego pozostały jedynie fragmenty kapliczki Marian Gawalewicz (ur. 21 października 1852 we Lwowie, zm. 26 maja 1910 tamże) – polski dramatopisarz, powieściopisarz, publicysta.
Życiorys Ukończył gimnazjum we Lwowie, po czym podjął studia w Instytucie Technicznym w Krakowie oraz na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1868 debiutował we lwowskiej prasie jako nowelista i poeta. Jest autorem m.in. powieści obyczajowych: Filistry, Mechesy, Szubrawcy oraz zbioru legend Królowa niebios.
Był redaktorem i współtwórcą pism: „Szkice Społeczne i Literackie”, „Kurier Warszawski”, „Tygodnik Powszechny”, „Kłosy”, „Romans i Powieść”, „Tygodnik Ilustrowany” oraz „Bluszcz”.
Miał córkę Gustawę, piszącą do Bluszcz pod pseudonimem „Toporczanka” (zmarła w 1906). Zmarł we Lwowie i został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim w alei zasłużonych, w pobliżu grobu Gabrieli Zapolskiej, której był partnerem życiowym.
Działalność teatralna W latach 1899–1901 był kierownikiem artystycznym Teatru Ludowego w Warszawie. Podobną funkcję pełnił w latach 1909–1910 w lwowskim teatrze miejskim.