Théodore Agrippa d’Aubigné (ur. 8 lutego 1552 w zamku Saint-Maury k. Pons, zm. 9 maja 1630 w Genewie) – francuski poeta, protestant i wieloletni przyjaciel późniejszego Henryka IV, z którym zerwał kontakty po jego przejściu na katolicyzm.
Życiorys Wychował się w rodzinie fanatycznego kalwinisty Jeana d’Aubigné, jako ośmiolatek miał zostać zmuszony przez ojca do przysięgi, że do końca życia będzie walczył z katolikami. Jego matka zmarła przy porodzie, a ojca, zabitego w czasie walk o Orlean, stracił w 1563. Uzyskał wykształcenie humanistyczne na pensji Mathieu Béroalda w Paryżu, następnie w Genewie pod kierunkiem Théodore'a de Bèze.
Mając 15 lat porzucił edukację, by zaciągnąć się do armii hugenockiej. Walczył w Normandii, Flandrii, następnie na południu, gdzie w 1573 został giermkiem króla Nawarry, późniejszego Henryka IV. Jego doświadczenia wojenne stały się inspiracją dla napisania tomu Poema tragiczne, który rozpoczął w 1577, lecząc się z ran odniesionych po Casteljaloux. W 1586 Henryk mianował go marszałkiem obozu i gubernatorem Oleron i Maillezais, obszaru, w którego zdobywaniu d’Aubigné wziął aktywny udział. Następnie potwierdził mu stanowisko wiceadmirała Gujenny i Bretanii. W 1583 ożenił się z Suzanne de Lezay, z którą miał syna Konstantego d’Aubigné (1585–1647), ojca madame de Maintenon.