thumb|Mężczyzna z dwoma bochenkami chleba, 1879 thumb|Pijący absynt, ok. 1880 thumb|Notre Dame w Paryżu, 1892 Jean-François Raffaëlli (ur. 20 kwietnia 1850 w Paryżu, zm. 11 lutego 1924 tamże) – francuski malarz, grafik, rzeźbiarz i litograf.
Urodził się w rodzinie mieszczańskiej, gdy miał 14 lat jego ojciec znalazł się w trudnej sytuacji materialnej i przyszły malarz musiał zająć się pracą zarobkową. Imał się różnych zajęć, występował m.in. jako aktor w teatrze i śpiewał w chórach. Nigdy nie otrzymał formalnego wykształcenia artystycznego, mimo to debiutował niewielkim pejzażem w paryskim Salonie w 1870. W 1871 uczestniczył w kilkumiesięcznym kursie u Jeana Géromé`a w Ecole des Beaux-Arts.
Raffaëlli malował pejzaże, portrety i sceny rodzajowe, od 1876 zaczął realistycznie przedstawiać charakterystyczne typy ludzkie przedmieść Paryża. Zdobył uznanie krytyki i innych artystów m.in. Jorisa-Karla Huysmansa i Edgara Degasa, który pomógł mu zorganizować wystawy z impresjonistami w latach 1890-91. Jego udział w tych wystawach spotkał się ze znacznymi oporami ze strony środowiska impresjonistów, szczególnie Édouarda Maneta.