400px|right|thumb|Panorama Barcelony Układ przestrzenny dzielnicy Eixample – geometryczny układ urbanistyczny barcelońskiej dzielnicy Eixample.
Rys historyczny Między 1854 a 1856 rokiem rozebrano mury wokół najstarszej części Barcelony. Miasto potrzebowało nowych terenów, ze względu na rozwój przemysłu i wzrost liczby ludności. Początkowo władze odrzuciły pierwszy projekt dzielnicy, którego autorem był Ildefons Cerdà. Plan Cerdy w założeniach zawierał plan miasta-ogrodu, z dużymi, wolnymi przestrzeniami, oraz trzypiętrowe budynki oddzielone od siebie szerokimi ulicami. W dzielnicy miały być niewidoczne podziały między klasami społecznymi. Te i inne okoliczności wywołały protesty burżuazji i z tego powodu władze cofnęły swą decyzję o realizacji planu Cerdy. W 1859 roku ogłoszono konkurs urbanistyczny, na zagospodarowanie terenu nowej dzielnicy, którego zwycięzcami byli Rovira i Trias. Niespodziewanie, kilka miesięcy po przyjęciu planu Roviry i Triasa, dekretem królewskim została nałożona decyzja o realizacji planu Cerdy, który w późniejszym czasie został zmodyfikowany. thumb|250px|Oryginalny plan budowy Eixample z 1859