Wchody – prawo użytkowania lasu, przywileje pozwalające na eksploatację dóbr królewskich, takich jak: drewno, siano z nadrzecznych łąk, a także na zakładanie barci, z których pozyskiwano miód i wosk.
W Puszczy Białowieskiej Korzyści z prawa wchodów Użytkowanie Puszczy Białowieskiej w czasach królewskich dzieliło się na trzy kategorie: korzystanie z zasobów lasu przez poddanych i służby leśne np. osoczników. pożytki czerpane przez okoliczną ludność, szlachtę i duchowieństwo na podstawie praw wchodowych, czyli królewskich przywilejów. Tym formom użytkowania Puszcza podlegała od XV do końca XVIII w. wyrób towarów leśnych przez kontrahentów lub zarząd Puszczy.
Przed tą formą użytkowania – najbardziej niszczącą – Puszcza była chroniona dłużej od innych dóbr królewskich.
Ludność wsi przypisanych do Puszczy Białowieskiej miała prawo zbierania wywrotów i chrustu na opał oraz pozyskiwanie drewna na cele gospodarcze np. grodzenie. Miała też prawo do ograniczonego wypasu bydła, pozyskiwanie łuczywa oraz zbioru roślin, grzybów i owoców leśnych. Z przywilejów tych korzystały też służby leśne mające prawo wchodów.