Między 1976 a 1987 był wybierany do Izby Deputowanych VII, VIII, IX i X kadencji, każdorazowo rezygnując z mandatu w trakcie kadencji. W okresie 1979–1996 pełnił funkcję deputowanego do Parlamentu Europejskiego czterech kadencji. W latach 1982–1984 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego Komisji ds. Instytucjonalnych.

Po rozwiązaniu Partii Radykalnej od końca lat 80. współtworzył kolejne listy wyborcze skupiające działaczy tego ruchu, często sygnowane jego nazwiskiem. W 1994 poparł przystąpienie radykałów do centroprawicowej koalicji Silvia Berlusconiego w okresie jego pierwszego rządu. W 1999 i 2004 ponownie był wybierany w skład Parlamentu Europejskiego z listy wyborczej Emmy Bonino. Był jednym z przywódców nowej partii radykałów pod nazwą Włoscy Radykałowie. W 2009 nie odnowił mandatu europosła.

Odznaczenia Order Księcia Branimira (Chorwacja, 2002)

Przypisy

Bibliografia