Jan Tytus Dołęga-Zakrzewski (ur. 16 stycznia 1908 w Brzózkach, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Tymoteusza i Michaliny z Humięckich Zakrzewskich. Maturę uzyskał w 1926 w gimnazjum w Ostrowi Mazowieckiej. W latach 1927–1933 był podchorążym Szkoły Podchorążych Sanitarnych w Warszawie. W 1933, po ukończeniu studiów medycznych, skierowany został na staż w Szpitalu Ujazdowskim. Po zakończeniu stażu przydzielony został do 1 dywizjonu artylerii konnej im. gen. Józefa Bema w Warszawie na stanowisko lekarza. W składzie tej jednostki walczył w kampanii wrześniowej 1939.
27 września 1939 dowódca dywizjonu, ppłk Tadeusz Pietsch, zdecydował o zaprzestaniu walki. Część żołnierzy dostała się do niewoli niemieckiej. Jan Tytus Dołęga-Zakrzewski uniknął jej. Prawdopodobnie przedzierał się na wschód, na zachodnią Ukrainę, zajętą już przez Armię Czerwoną. W październiku 1939 roku został aresztowany przez NKWD rejonu stryjskiego. Śledztwo przeciwko niemu wszczęto 15 października 1939 roku.