Głodne kamienie – zbiór opowiadań indyjskiego pisarza z Bengalu, noblisty Rabindranatha Tagore. Opowiadania zostały napisane w różnych momentach jego życia, w latach 1895–1930. Polskie wydanie (Czytelnik) z 1961 roku jest tłumaczeniem z angielskiego (na który opowiadania zostały przetłumaczone z bengalskiego przez Charlesa Freera Andrewsa). Opowiadania tłumaczyli Jerzy Bandrowski, Franciszek Mirandola. Wydanie to opatrzono posłowiem Zdzisława Najdera – stron 349 (format A-3).
Większość opowiadań została napisana w formie monologu. Z poczuciem humoru i dużą życzliwością do ludzi przedstawiają one opisy historii ciekawych postaci pokazując jednocześnie indyjską obyczajowość np. przedstawiony w Starszej siostrze Baifoto – znak braterstwa udzielany przez siostrę bratu w miesiącu kathik (od połowy października do połowy listopada). Siostra znaczy czoło brata pastą sandałową wymawiając słowa Kładę tamę przed bramą Yamy, tzn. Życzę ci długiego życia. To okazja do wzajemnych wizyt obdarowywania się. thumb|225px|Rabindranath Tagore, fotografia Sukumara Raya z roku 1905 lub 1906, gdy pisał niektóre z tych opowiadań thumb|225px|Obraz Daniell Bengalska wioska