Henryk Dołęga-Zakrzewski (ur. 20 listopada 1915 w Podkowie Leśnej, zm. 29 kwietnia 1977) – inżynier zootechnik, powstaniec warszawski.

Życiorys Był synem Witolda, właściciela majątku Bowentowo koło Łęczycy i Haliny z Pobóg-Grabowskich. Przed wojną ukończył Gimnazjum Rolnicze. W latach 1936–1938 służył w 1 pułku artylerii najcięższej w Górze Kalwarii.

W czasie kampanii wrześniowej został wzięty do niewoli. Do sierpnia 1940 roku przebywał w obozie jenieckim nr 7-A w Prusach Wschodnich.

Od 1941 roku w Armii Krajowej – pseudonim „Dołęga”. Brał udział w akcjach sabotażowych. Używał też nazwisk Jasiński, Lipski, Kubiak – i jako taki był poszukiwany przez Niemców.

W powstaniu warszawskim był plutonowym w kompanii O-3, batalionu „Olza”, pułku AK „Baszta”. Walczył na Czerniakowie i Mokotowie (punkt oporu – bastion „Pudełko” i „Alkazar”). Był w grupie przeznaczonej na rozstrzelanie po wyjściu z kanału przy ul. Dworkowej. Niemcy wstrzymali egzekucję, ponieważ powstanie upadło. Trzykrotnie łapany przez Niemców przy próbie ucieczki;