Język roboczy (język proceduralny) – język, któremu nadano specjalny status w organizacjach, korporacjach międzynarodowych, stanach lub państwach jako zasadniczy środek komunikacji. Używa się go w codziennej korespondencji i rozmowach, gdy członkowie organizacji mają różne tło językowe.
Większość organizacji międzynarodowych posługuje się w swym funkcjonowaniu pewnym zestawem języków roboczych. Dla danej organizacji każdy z języków roboczych może, choć nie musi, być językiem oficjalnym.
Przykłady ONZ ma sześć języków oficjalnych i roboczych (język arabski, język chiński, język angielski, język francuski, język rosyjski i język hiszpański), ponadto język portugalski ma także specjalny status. Językami roboczymi sekretariatu ONZ są angielski i francuski. Światowa Organizacja Handlu posługuje się trzema językami oficjalnymi: angielskim, francuskim i hiszpańskim. Międzynarodowy Trybunał Karny ma dwa języki oficjalne: angielski, francuski. Unia Afrykańska obecnie używa arabskiego, angielskiego, francuskiego, portugalskiego, hiszpańskiego i swahili jako języków oficjalnych. Wspólnota Rozwoju Afryki Południowej ma cztery oficjalne języki: angielski, afrikaans, francuski, portugalski. Międzynarodowa Organizacja Pracy ma trzy języki oficjalne: angielski, francuski, hiszpański.