William Broderick Crawford (ur. 9 grudnia 1911 w Filadelfii, stan Pensylwania, zm. 26 kwietnia 1986 w Rancho Mirage, stan Kalifornia) – amerykański aktor charakterystyczny.
Laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego i Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym za rolę Williego Starka dramacie politycznym Roberta Rossena Gubernator (1949).
8 lutego 1960 otrzymał dwie własne gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujące się przy 6901 (film) i 6734 Hollywood Boulevard (telewizja).
Występował na Broadwayu w przedstawieniach: Point Valaine Noëla Cowarda (1935) w roli George’a Foxa, Słodka tajemnica życia (1935) jako Boop Oglethorpe i Myszy i ludzie Johna Steinbecka (1937) w roli Lenniego.
Filmografia Filmy 1939: Braterstwo krwi jako Hank Miller 1939: Na zawsze twój jako Don Burns 1940: Siedmiu grzeszników jako Mały Ned 1940: Czarny kot jako Hubert A.