W 1978 roku przeniósł się do Gdańska, gdzie objął stanowisko dyrektora Instytutu Filologii rosyjskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Tam uzyskał tytuł profesora zwyczajnego w 1981 rokuS. Nicieja, Alma Mater Opoliensis, Opole 2004, s. 152..
Po powrocie do Opola w 1983 roku był przez rok dyrektorem Instytutu Filologii Rosyjskiej. W kwietniu 1984 został wybrany rektorem WSP. Zagłosowało na niego 52 elektorów, podczas gdy na jego konkurenta prof. Ignacego Pawłowskiego 37. Funkcję tę sprawował przez dwie kadencje do 1990 roku. Jako rektor WSP ściśle współpracował z SB w zakresie spraw kadrowych uczelniZbigniew Bereszyński. 2014. Służba Bezpieczeństwa i środowiska naukowe. Relacje ludzi nauki z aparatem represji na przykładzie Opola (s. 225-270). Aparat Represji w Polsce Ludowej, 1944-1989. Nr 1 (12). Rzeszów: Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Oddział w Rzeszowie, s. 230-231.. Należał do wąskiej grupy osób, które postawiły sobie za cel stworzenie w Opolu uczelni o pełnych prawach akademickich – uniwersytetuS. Nicieja, Alma Mater Opoliensis, Opole 2004, s. 154..