Badania te prowadzone na wzgórzach Sinlum pomiędzy październikiem 1939 i czerwcem 1940 stały się potem podstawą przygotowanej przez niego rozprawy choć podczas jego ucieczki przed nadciągającymi wojskami Japońskimi zaginęło większość notatek z tych badań. Będąc w kontakcie z Noel Stevensonem Leach wstąpił do Armii Birmińskiej, gdzie walczył przez kolejny rok, w okupowanej wówczas Birmie, przeciwko wojskom japońskim, działając w podziemiu jako oficer-łącznik. Osiągnął wówczas stopień majora. Pomogła mu w działaniach wojennych szczególnie znajomość języka nabyta podczas pracy naukowej. W roku 1940 poślubił Celię Joyce – utalentowaną malarkę, która publikowała również powieści – miał z nią córkę (urodzoną w 1941 roku) i syna (urodzonego w 1946 roku).
Po opuszczeniu armii w 1946 roku został wykładowcą antropologii społecznej w London School of Economics. Tam też w roku 1947 obronił doktorat z antropologii. W roku 1953 został profesorem antropologii społecznej na Uniwersytecie w Cambridge W roku 1966 wybrano go rektorem Kings College. W latach 1971–1975 był prezesem Królewskiego Instytutu Antropologii, a od 1972 członkiem Akademii Brytyjskiej, której przewodniczył od 1975 roku.