Wspólnikami Dutroux była jego żona Michelle Martin, a także Michel Lelièvre, Michel Nihoul i Bernard Weinstein. Martin został skazany na 30 lat więzienia, a Lelièvre na 25 lat. Nihoul, „brukselski biznesmen, właściciel pubu i znana twarz na imprezach seksualnych”, był początkowo sądzony jako wspólnik porwań, ale został uniewinniony z powodu niewystarczających dowodów; zamiast tego został skazany za udział w gangu zajmującym się handlem ludźmi i narkotykami i skazany na pięć lat więzienia. Weinstein nigdy nie został osądzony, ponieważ został zamordowany przez Dutroux, zanim zidentyfikowano go jako wspólnika.
Wpływ sprawy Dutroux na Belgię Łagodny wyrok, jakim zakończył się pierwszy proces Dutroux, jego przedterminowe zwolnienie, a także wieloletnia nieudolność policji w prowadzeniu śledztwa w jego sprawie wywołały powszechne niezadowolenie w Belgii, co doprowadziło do całkowitej reorganizacji belgijskich organów ścigania.