w sprawie terminów zawiadomienia sprzedawcy o stwierdzeniu niezgodności towaru żywnościowego z umową () (uchylone)..
Ustawa przez nieodpłatność wymiany/naprawy rozumiała zwrot kosztów poniesionych przez kupującego, w szczególności kosztów demontażu, dostarczenia, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia.
Sprzedawca po otrzymaniu zawiadomienia o niezgodności towaru z umową miał 14 dni na ustosunkowanie się do niego. Brak odpowiedzi oznaczał akceptację żądania konsumenta. Postanowień, z wyjątkiem skrócenia okresu odpowiedzialności do roku w przypadku towarów używanych, ustawy nie można było zmienić, wyłączyć ani ograniczyć w drodze umowy, jeśli miałoby się to odbyć ze skutkiem na niekorzyść kupującego. Do chwili wejścia w życie ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe to samo dotyczyło wyboru prawa obcego. Możliwe było natomiast zaostrzenie odpowiedzialności sprzedawcy, w tym per facta concludentia.