W Kanadzie ciekawą propozycję edukacji przez dramę przedstawił Richarde Courtney, a mianowicie trzyetapowego nauczania: praca z dziećmi od 5 do 10 lat (poprzez gry dramatyczne inspirowane przez nauczyciela), działania dzieci starszych do 18 lat (gra dramatyczna może być łączona z formami teatralnymi), powyżej 18 lat (dominują spektakle teatralne bazujące na grach dramatycznych).
Obecnie w szkolnictwie angielskim, a także w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, dramę stosuje się w dwojaki sposób: jako metodę uzupełniającą, dydaktyczną (na lekcjach różnego rodzaju, np. literatury, języków obcych, historii, geografii, a także matematyki, ekonomii itp.), jako przedmiot artystyczno-wychowawczy, często fakultatywny, na równi z zajęciami plastycznymi i muzycznymi. Ten przedmiot w różnych krajach ma trochę odmienne nazwy: "gry dramatyczne", "drama", "teatr". Za krajami anglosaskimi, szczególnie Anglią, w Polsce przyjęła się nazwa "drama".