Léon Denis (ur. 1 stycznia 1846 w Foug, zm. 12 marca 1927 w Tours) – spirytystyczny filozof i, obok Gabriela Delanne i Camille'a Flammariona, jeden z najważniejszych kontynuatorów myśli spirytystycznej po śmierci Allana Kardeca. Uczestniczył w konferencjach i międzynarodowych kongresach spirytystycznych w całej Europie. Bronił aktywnie idei, zgodnie z którą dusza, już pozbawiona ciała fizycznego, kontynuuje swoje życie po śmierci. W swoich dziełach pisał także wiele na temat konsekwencji etycznych i filozoficznych tej teorii.
Notka biograficzna Już w młodym wieku ze względu na trudną sytuację życiową został zmuszony do porzucenia nauki w szkole i podjęcia pracy w polerowni metali. Wciąż jednak dużo czytał i, mając 18 lat, natrafił na Księgę Duchów. Po lekturze tej książki stał się gorliwym zwolennikiem spirytyzmu. Miał 23 lata, gdy zmarł Allan Kardec, którego dzieła bardzo zainspirowały młodego Denisa. W czasie wojny, która ogarnęła Francję w 1870 r. służył w wojsku w stopniu podporucznika i nawet na froncie uczestniczył w seansach spirytystycznych organizowanych, by pomóc innym żołnierzom. Gdy wojna się skończyła, rozpoczął pracę w handlu, dzięki której miał szansę podróżować po całej Europie..