Kedorlaomer () – postać biblijna ukazana w 14 rozdziale Księgi Rodzaju, król Elamu (), wódz koalicji 4 państw Bliskiego Wschodu przeciwko zbuntowanym miastom biblijnego Pentapolis. W zwycięskiej bitwie w dolinie Siddim miał wziąć do niewoli Lota, bratanka Abrama, jednak poniósł klęskę w okolicach Dan, zaatakowany z zaskoczenia przez Abrama. Nie występuje w źródłach pozabiblijnych.
Wojna z Pentapolis Relacja biblijna Rdz 14,1-11 Przyczyną wybuchu wojny był bunt państw-miast Pentepolis: Sodomy z królem Berą, Gomory z królem Birszą, Admy z królem Szinabem, Seboim z królem Szemeeberem i Soaru (Beli) o nieznanym władcy. Przez 12 lat miasta te były zależne od Kadorleomera. W rok po rozpoczęciu buntu Kedorlaomer zorganizował ekspedycję karną, w której skład wchodzili Amrafel z Szinearu, Arioka (Arioch) z Ellasaru i Tidal z Goim.
Wojska koalicji posuwały się z północy na południe pokonując RefaitówBiblijny lud olbrzymów. Por. w Aszterot Karnaim, Zuzytów, EmitówPlemię olbrzymów zamieszkujące pierwotnie Moab. Por. i ChorytówPierwotna ludność Edomu, znana ze źródeł mezopotamskich. Por. . Następnie dotarły do En-Miszpat (prawdopodobnie Kadesz-Barnea), spustoszyły kraj Amalekitów i zadały klęskę Amorytom z Chasason-Tamar.