"Chwyty" stosowane w elocutio anafora - podobieństwo początków wersów, np. Kto......, Kto........, Kto...... epifora - podobieństwo końców wersów, np. .....zagubił,......zagubił, ......zagubił.!! symploka - połączenie anafory i epifory - takie same początki i takie same zakończenia, np. przestrogi Staszica: Kto ....., Panowie! Kto ......., Panowie?. Jest to chwyt prosty, lecz jednocześnie skuteczny, z uwagi na znaczne odbieganie od mowy potocznej. anadiploza (conduplicatio) - podwojenie, np. siedźcie, siedźcie spokojnie! tmeza - cięcie, rozcięcie. Jest to chwyt, który polega na rozcięciu wyrazu i wsunięciu w to miejsce innego wyrazu, np. W sali wykładowej siedzi przyszła elita. W sali wyk siedzi ładowej przyszła elita. zeugma - w sensie ścisłym: most, spojenie, zespół zdań czymś zespolony. Zastosowanie tego chwytu wymusza uwagę, wzbudza zaciekawienie hysteron-proteron (późniejszy - wcześniejszy) - przestawienie naturalnego biegu zdarzeń, porządku czasowego, np. umarł w Krakowie, urodził się w Warszawie