Nikołaj Łarionow (ur. 19 stycznia 1957 w Wołchowie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycjach obrońcy i pomocnika, reprezentant ZSRR.
Kariera klubowa Łarionow urodził się w Wołchowie, a swoją przygodę z piłką rozpoczął w 1975 w Zenicie Leningrad. Rok później przeszedł do innego klubu z Leningradu, Dinama.
W 1978 powrócił do Zenitu, z którym to odniósł największe sukcesy w karierze. Wraz z Pitercami zdobył mistrzostwo Wyższej ligi ZSRR w 1984. W tym samym roku dotarł do finału Pucharu ZSRR, w którym Zenit uległ 0:2 po dogrywce drużynie Dinamo Moskwa. Zenit z Łarionowem w składzie zdobył także Superpuchar ZSRR w 1984. Przez 11 sezonów wystąpił dla Zenitu 266 razy, 14 razy pokonując bramkarzy rywali.
W 1989 przeszedł na rok do szwedzkiej Kiruny FF. Potem znowu wrócił do Zenitu. Od 1992 do 1993 grał w trzech fińskich klubach, KPV Kokkola, FC Sepsi-78 i MaIF Maalahti. W 1994 zakończył karierę piłkarską.