Po rozwiązaniu Can w 1978 Michael Karoli otworzył własne studio nagraniowe, Outer Space Studio w nieczynnej tłoczni oliwy w Alpach francuskich. W tym czasie eksperymentował z nowymi technikami nagraniowymi. W latach 1981–1986 zgłębiał tajniki afrykańskiego rytmu i tańca u Seniego Camary. Jednocześnie doskonalił swój warsztat kompozytorski. W 1984 dał Michael Karoli razem z Holgerem Czukayem, Jakim Liebezeitem i Jah Wobble kilka koncertów w Niemczech.

W latach 1977–1995 Michael Karoli brał udział jako gitarzysta i basista przy nagrywaniu różnych albumów Irmina Schmidta i Holgera Czukaya.

Z tym ostatnim współpracował w 1986 przy realizacji albumu Rite Time reaktywowanego zespołu Can. Równolegle zrealizował projekty muzyczne z innymi muzykami: 1987 album Charlatan - z belgijskim piosenkarzem Arno a w 1989 - album Flux & Mutability z Davidem Sylvianem (grał na flecie).

W 1992 Michael Karoli wziął udział w nagraniu kolejnego albumu Can, Last Night Sleep i napisał ścieżkę dźwiękową do filmu Wima Wendersa Aż na koniec świata. Koniec lat 90. to wspólne koncerty z m.in. Damo Suzukim, Mani Neumeierem, Matthiasem Keulem, Mandjao.