Jean-Marc Nattier (ur. 17 marca 1685 w Paryżu, zm. 7 listopada 1766 tamże) – francuski malarz okresu rokoka. Był głównie portrecistą. Wykonywał też kompozycje alegoryczne i biblijne. Stosował technikę pastelu. Tworzył liczne portrety kostiumowe, często przedstawiając portretowane damy jako boginie Olimpu.
Uczył się u swego ojca malarza i być może u Jeana Jouveneta. W 1703 rozpoczął naukę malarstwa w paryskiej Akademii Królewskiej. W 1715 pracował w Amsterdamie, portretując cara Piotra I i carycę Katarzynę I. Od 1718 był członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby, od 1732 jej profesorem. W roku 1740 został nadwornym malarzem króla Ludwika XV.
Zmarł w nędzy, całkowicie zapomniany.
Wybrane dzieła Henrietta Francuska jako Flora (1742), 94,5 x 128,5 cm, Galleria Palatina, Florencja Hrabina Tessin (1741), 81 x 65 cm, Luwr, Paryż Józef i żona Putyfara (1711), 73,5 x 92 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg Katarzyna I (1717), 142,5 x 110 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg Księżna Chaulnes jako Hebe (1744), 144 x 110 cm, Luwr, Paryż Madame Marsollier z córkami (1749), 146 x 115 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork Maria Adelajda jako Diana (1745), 95 x 128 cm, Galeria Uffizi, Florencja Maria Leszczyńska.