Tu-14 () – radziecki odrzutowy, taktyczny samolot bombowy, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa. Używany jako morski samolot torpedowy. Oznaczenie w kodzie NATO „Bosun”.
Historia Prace nad samolotami odrzutowymi umożliwiły radzieckie zdobycze wojenne. Wkraczając do Niemiec w 1945 roku Armia Czerwona zdobyła część niemieckich silników odrzutowych BMW 003 oraz Junkers Jumo 004 napędzających samoloty Messerschmitt Me 262, Heinkel He 162 oraz bombowy Arado Ar 234. W Związku Radzieckim opracowano ich kopie RD-10 (Junkers Jumo 004) i RD-20 (BMW 003). W oparciu o te silniki powstały pierwsze odrzutowe samoloty myśliwskie Jak-15/16/17, Ła-150, MiG-9, Su-9. Silniki oparte na konstrukcjach niemieckich miały jednak niewielki ciąg, dużą awaryjność i niewielki resurs. Aby zaradzić tym problemom ZSRR kupiło w Wielkiej Brytanii około 30 silników odrzutowych Rolls-Royce Derwent Mark V i 25 silników Rolls-Royce Nene Mark I. Efektem zakupu był start prototypu myśliwca MiG-15, napędzanego silnikiem Nene. Wiosną 1947 roku biura konstrukcyjne Iljuszyna, Suchoja i Tupolewa otrzymały zadanie skonstruowania lekkiego bombowca taktycznego o napędzie odrzutowym, który w ówczesnej nomenklaturze nazywany był bombowcem frontowym (ros. фронтовой бомбардировщик).