Poezja polityczna – jeden z odłamów tzw. literatury okolicznościowej. Tematycznie pozostawała w bezpośrednim związku z określonym wydarzeniem publicznym o charakterze politycznym. Towarzyszyła wydarzeniom w czasie: była aktualnie upowszechniana drukiem, odpisywany ręcznie czy też wykonywany ustnie. O strukturze utworu decydowała postawa podmiotu wypowiedzi wobec prezentowanej postaci lub faktu. Była ona w jawny, ostentacyjny sposób sugerowana i narzucana odbiorcy. Należało zjednać przychylność lub wzbudzić niechęć do określonej osoby czy sprawy. Za wiersz polityczny można uznać Wiersz o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego.
Formy Poezja polityczna przyjmowała dwie zasadnicze formy: agitacyjną - częstsza forma, która pojawiała się, gdy chodziło o propagowanie programu politycznego, refleksyjną - rzadsza forma, która miała miejsce, gdy wydarzenia ważne dla ogółu stawały się powodem osobistego, intelektualnego i emocjonalnego poruszenia autora.