Został też członkiem rady obwodowej w Użhorodzie.

Jako działacz sportowy zaangażował się w pracę w klubie Zakarpattia Użhorod, w którym został honorowym prezesem.

W 2006 bez powodzenia ubiegał się o mandat z ramienia współtworzonego przez SDPU(O) Bloku Opozycyjnego „Nie tak!”. Został natomiast w tymże roku deputowanym Rady Najwyższej Autonomicznej Republiki Krymu (mandat sprawował do 2007). Od grudnia 2006 do grudnia 2007 pełnił funkcję ministra ds. sytuacji nadzwyczajnych oraz ochrony ludności przed następstwami katastrofy czarnobylskiej w drugim gabinecie Wiktora Janukowycza. We wrześniu 2007 powrócił do parlamentu krajowego z listy Partii Regionów. W marcu 2010 wszedł w skład nowo powołanego gabinetu Mykoły Azarowa. Odwołano go w lipcu 2010, po czym został powołany na stanowisko zastępcy sekretarza Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy. W 2012 ponownie uzyskał mandat poselski. W 2014 znalazł się wśród organizatorów Bloku Opozycyjnego, z powodzeniem ubiegając się o reelekcję do Rady Najwyższej VIII kadencji.