Nikolaus Lassota von Steblau (ur. ok. 1510 w Rokicie (Rokitsch), zm. 23 maja 1585 w Rudniku k. Raciborza) – kanclerz księstwa opolsko-raciborskiego w latach 1557–1583.
Syn Heinricha Lassoty von Rokitsch und Lenkau (Rokicie i Łąki Kozielskie). Został 6 lutego 1534 pasowany, razem ze swoimi braćmi Wenzlem i Georgiem, przez króla Ferdynanda I, na rycerza. W roku 1540/1541 sędzia ziemski w okręgu strzeleckim i sławięcickm. W 1555 radca cesarski, senior i sędzia ziemski w okręgu głogóweckim.
Poprzez ślub z Margarethą von Bees, od 1556 roku, właściciel wioski Blaschewitz (Błażejowice Dolne) w powiecie prudnickim, którą żona wniosła w małżeństwo w posagu.
Nikolaus Lassota wybudował (lub rozbudował) tu rezydencję (dwór szlachecki), po czym nosił nazwisko Lassota von Steblau auf Blaschewitz
W 1557 roku cesarz Ferdynand I wybrał Nikolausa Lassotę von Steblau auf Blaschewitz na kanclerza księstwa opolsko-raciborskiego. W okresie kanclerstwa Lassoty zostały w księstwie opolsko-raciborskim wydane między innymi dwa szczególnie znaczne statuty;