2K8/3M11/9M17 Falanga/Skorpion (kod NATO AT-2 Swatter) – radziecki przeciwpancerny pocisk kierowany.
Historia Został przyjęty na uzbrojenie Armii Radzieckiej w 1962 równolegle z systemem ppk 3M6 Trzmiel, jako rezultat podjętych w 1957 r. prac nad tą nową wówczas kategorią uzbrojenia. Pierwsza wersja pocisku (9M11) była kierowana ręcznie przy pomocy komend przesyłanych droga radiową. Kolejna wersja charakteryzująca się powiększonym zasięgiem nosiła oznaczenie 9M17. W 1968 roku na uzbrojenie trafił zmodernizowany wariant 9M17M, któremu nadano kryptonim „Skorpion”. Była to pierwsza wersja produkowana na większą skalę. Podobnie jak wcześniejsze wersje była naprowadzana metodą MCLOS. Po odpaleniu pocisku operator uzbrojenia starał się utrzymywać w celowniku cel, pocisk znacznik w celowniku (tzw. metoda trzech punktów). W związku z tym nawet w przypadku dobrze wyszkolonego operatora prawdopodobieństwo trafienia pociskiem nie przekraczało 70%.