Pracę naukową rozpoczął po studiach jako asystent stażysta w Zakładzie Budowy Mostów i Tuneli (przekształconej w Katedrę Budowy Mostów i Tuneli) PK. Od tego czasu związany z Politechniką Krakowską, przechodząc kolejne szczeble kariery naukowej. W 1975 został starszym asystentem, w 1980 adiunktem, a w 1987 docentem. W 2000 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 2002 stanowisko profesora zwyczajnego, wykłada w Instytucie Materiałów i Konstrukcji Budowlanych. W latach 1996–2002 przez dwie kadencje pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynierii Lądowej (wcześniej przez sześć lat był prodziekanem tego wydziału), od 2002 do 2005 był prorektorem Politechniki Krakowskiej ds. rozwoju, a w latach 2005–2008 prorektorem ds. nauki. W 2008 został wybrany na stanowisko rektora PK, w 2012 uzyskał reelekcję na czteroletnią kadencję.