MFF w Cannes.
Kolejnym dziełem francuskiego reżysera był dreszczowiec Widmo z 1955. Scenariusz do filmu stworzył na podstawie niedawno przetłumaczonej powieści Ta, której już nie było autorstwa Pierre’a Boileau i Thomasa Narcejaca, kupując prawa do tej książki tuż przed Alfredem Hitchcockiem. Film zdobył nagrodę Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych (NYFCC) dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego oraz Nagrodę Louisa Delluca dla najlepszego filmu. Dzięki Cenie strachu i Widmu, w połowie lat 50. Clouzot zyskał międzynarodowe uznanie w oczach krytyków filmowych i widzów. Oba filmy były popularne w Stanach Zjednoczonych i we Francji; znalazły się wśród najlepszych dreszczowców dekady.
W 1955 wyreżyserował film dokumentalny Tajemnica Picassa, który przedstawia pracę artysty nad 15 różnymi dziełami, celowo zniszczonymi po zakończeniu produkcji. Clouzot i Picasso byli starymi znajomymi, poznali się gdy reżyser miał 14 lat. Tajemnica Picassa zdobyła Nagrodę Jury (Prix du Jury) na Festiwalu Filmowym w Cannes, ale we Francji okazała się finansową porażką, będąc obejrzaną przez zaledwie 37 tys. widzów w 1956. W 1982 film ten został uznany przez francuski rząd za skarb narodowy.