thumb|240px|Luitpold i Albrecht książęta Bawarii z ojcem Albrecht von Bayern (niem. Albrecht Luitpold Ferdinand Michael Herzog von Bayern, ur. 3 maja 1905 w Monachium, zm. 8 lipca 1996 w Starnbergu) – niemiecki arystokrata, urodzony jako ostatni książę z dynastii Wittelsbachów przed likwidacją monarchii, w latach 1955-1996 głowa rodu. Do 1918/1919 nosił tytuł księcia Bawarii, Frankonii i Szwabii oraz hrabiego palatyna Renu (Erbprinz Albrecht Luitpold Ferdinand Michael, Herzog von Bayern, Franken und Schwaben, Pfalzgraf bei Rhein).
Życiorys Urodził się jako drugi syn Rupperta, księcia Bawarii i jego pierwszej żony – Marii Gabrieli Bawarskiej. Był jedynym synem Rupperta z pierwszego małżeństwa, który nie zmarł we wczesnym dzieciństwie. Jego dziadkiem był Ludwik III, ostatni król Bawarii, obalony w 1918.
Rodzina Wittelsbachów, nosząca od 1919 oficjalnie nazwisko Prinz von Bayern, była przeciwna poczynaniom nazistowskich władz w Niemczech i zmuszona została do udania się na wygnanie. Albrecht von Bayern z rodziną w 1940 udał się do swojej posiadłości na zamku Nádasdy w Sárvárze, na Węgrzech. W październiku 1944, Węgry były pod niemiecką okupacją, a Wittelsbachów aresztowano i uwięziono w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, w Oranienburgu (w Brandenburgii).