Twórczość Poematy epickie Archiasza nie przetrwały. Zachowało się natomiast około 30 jego epigramów w Antologii palatyńskiej, gdzie trafiły za pośrednictwem Wieńca Filipa z Tesaloniki. Jego utwory są sygnowane jego imieniem z podaniem trojakiej ojczyzny, raz z dodatkiem młodszy, raz „gramatyk” i kilkakrotnie samym tylko imieniem. Zachowana spuścizna Archiasza, pisana, a nie mówiona publicznie, nie potwierdza zachwytów jemu współczesnych. Epigramy jego są w większości naśladowaniem utworów innych poetów lub wariacjami na ich temat. Najwięcej naśladuje Meleagra z Gadary i Leonidasa z Tarentu. Jak Meleager przyjmuje w swe serce wszystkie strzały Erosa, by już dla innych ich nie wystarczyło (V 58). Za Leonidasem sądzi, że ucieczka przed bożkiem miłości jest daremna, bo jest on skrzydlaty, podczas gdy poeta pieszy (V 59). W epigramie wotywnym (VI 16) jeden z myśliwych ofiarowuje Panowi łowcze obierze, drugi – sidła na ptaki, trzeci – sieci na ryby, aby im się powodziło w powietrzu, na morzu i w lesie. Spośród siedmiu innych epigramów wotywnych Archiasza, trzy (VI 179-181) są wariacjami na ten właśnie temat.