Days of ’49 – utwór zaaranżowany przez Boba Dylana, nagrany przez niego na dwóch sesjach w marcu 1970 r. i wydany na albumie Self Portrait w czerwcu 1970 r. Znany jest także jako The Days of Forty-Nine.
Historia i charakter utworu Utwór ten został nagrany na szóstej i ósmej sesji do albumu 4 i 11 marca 1970 r. To ostatnia sesja poświęcona była jedynie instrumentalnym overdubbingom. Plonem szóstej sesji była także piosenka "Early Morning Rain" oraz odrzuty: "Thirsty Boots", "Little Brown Dog", "Railroad Bill", "House Carpenter", "Tell Ol' Bill" i "Take [Me] Back Again". Na sesji ósmej dokonano także instrumentalnych overdubbingów takich piosenek jak "Alberta # 1, "All the Tired Horses", "Little Sadie".
Piosenka ta ma starą historię; zasadniczy temat jest całkowicie tradycyjny i anonimowy, jednak z biegiem czasu była ona poddawana przeróbkom i jako współautorzy figurują F. Warner, John A. Lomax i jego syn Alan Lomax.
Piosenka związana jest ze słynną "gorączką złota", która wybuchła w Ameryce w 1849 r. po znalezieniu złota w Sutter’s Mill w Kalifornii. Zbiegło się to z końcem wojny z Meksykiem, której skutkiem było poważne zubożenie części społeczeństwa. Dla tych bezrobotnych i bezdomnych ludzi znalezienie złota w górach Sierra Nevada było jedyną nadzieją zmiany losu.