Trieste – batyskaf, który w 1960 roku dotarł jako pierwszy pojazd załogowy do najgłębszego punktu na Ziemi – Głębi Challengera (głębokość: metrów), znajdującego się w Rowie Mariańskim.
Opis batyskafu thumb|left|Schemat budowy Projektantem batyskafu był szwajcarski naukowiec August Piccard. Kulista kapsuła batyskafu została wyprodukowana przez włoskie przedsiębiorstwo Acciaierie Terni, natomiast górna część została zbudowana przez firmę Cantieri Riuniti dell’ Adriatico z siedzibą w wolnym mieście Triest (wówczas na terytorium Wolnego Terytorium Triestu).
Po raz pierwszy batyskaf został użyty 26 sierpnia 1953 roku w pobliżu wyspy Capri na Morzu Śródziemnym.
W 1957 roku kupiła go Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych.
Częściowa makieta batyskafu Trieste znajduje się w muzeum wody Hydropolis we Wrocławiu.
Zanurzenie na dno Rowu Mariańskiego
W listopadzie 1959 roku rozpoczął się Projekt Nekton, mający na celu zbadanie Rowu Mariańskiego. 23 stycznia 1960 roku oficer marynarki Don Walsh i syn konstruktora batyskafu, Jacques Piccard, zeszli na dno najgłębszego punktu na Ziemi. Aparatura pokładowa wskazywała wówczas głębokość metrów, jednak po wynurzeniu dokonano korekty pomiarów dającej rezultat metrów. Pomiary z lat późniejszych wskazywały głębokość w tym miejscu wynoszącą ok. metrów.