Stefan Filipkiewicz (ur. 28 lipca 1879 w Tarnowie, zm. 23 sierpnia 1944 w Mauthausen-Gusen) – polski malarz i grafik, uczeń pracowni pejzażu, tzw. „szkoły pejzażowej” Jana Stanisławskiego i jeden z przedstawicieli nurtu malarstwa pejzażowego Młodej Polski.
Życiorys Syn Wincentego i Heleny z Kurkiewiczów, starszy brat Mieczysława i Stanisława Filipkiewiczów.
Uczęszczał do gimnazjum Św. Jacka w Krakowie. W roku 1899 za radą Jacka Malczewskiego wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych, przekształconej w 1901 roku w Akademię Sztuk Pięknych. W latach 1900–1906 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych – na początku pod kierunkiem Floriana Cynka i Józefa Mehoffera, a następnie Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisławskiego, który wywarł duży wpływ na jego twórczość. Ostatnie półrocze studiów spędził na kursie Józefa Pankiewicza. Utrzymywał serdeczne kontakty z prof. Janem Stanisławskim także poza terenem uczelni, brał udział we wspólnych plenerach. W 1907 roku wraz z Henrykiem Szczyglińskim zorganizował pośmiertną wystawę prac Stanisławskiego i jego uczniów.