Mianowany został także członkiem korespondentem Wiener Sezession.
Mieszkając w latach 1927–1933 w Zakopanem, malował widoki Tatr, latem wyjeżdżał na plenery do Radziszowa pod Krakowem. W roku 1934 zainteresował się również krajobrazem nadbałtyckim; malował m.in. krajobrazy w Jastrzębiej Górze.
W 1939 roku po informacji o wkroczeniu Sowietów, uciekając na Wschód w kierunku Lwowa, znalazł się na Węgrzech w Budapeszcie. Brał udział w ruchu oporu i działalności konspiracyjnej. Był Sekretarzem Komitetu Obywatelskiego do Spraw Opieki nad Uchodźcami Polskimi na Węgrzech – przedstawicielstwa Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Jej głównym zadaniem było utrzymywanie (w warunkach ścisłej konspiracji) stałej łączności między rządem polskim a jego przedstawicielstwami w kraju, a więc Delegaturą Rządu na Kraj i Naczelnym Dowództwem Armii Krajowej w Polsce. Po wkroczeniu na Węgry Niemców Stefana Filipkiewicza aresztowano w domu przy Donati utca 3b o godzinie 7 rano pod koniec lipca 1944, razem z całym Polskim Komitetem Obywatelskim. Osadzony w siedzibie Gestapo na Fo utca, ciężko chory na serce, mimo starań żony i córki w Szwedzkim Czerwonym Krzyżu, nie został zwolniony.