Okres powojenny Pozostał w konspiracji, działał Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj, od lutego do czerwca 1945 kierował w Bydgoszczy komórką wywiadowczą pod kryptonimem „Karo”. 7 listopada 1945 aresztowany pod fałszywa tożsamością Stefan Ignatowicz wraz z żoną oraz członkami komórki przez UB. Oskarżony o przynależność do nielegalnej organizacji, usiłowanie obalenia ustroju oraz prowadzenie działalności szpiegowskiej. 12 sierpnia 1946 przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazany na śmierć za prowadzenie działalności wywiadowczej. 30 sierpnia 1946 Najwyższy Sąd Wojskowy utrzymał wyrok. Członków grupy skazano na 15 lat więzienia. 17 września 1946 decyzją Bieruta wyrok zmniejszono do dziesięciu lat więzienia, od 5 grudnia 1946 osadzony w więzieniu we Wronkach. Po amnestii z maja 1947 wyrok zmniejszono do pięciu lat. Zwolniony z więzienia we Wronkach 12 sierpnia 1951. Dopiero 16 września 1991 Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie unieważnił te wyroki.