szczególnie brakowało informacji na temat efektów bombardowania nuklearnego sprzętu wojskowego i metod ochrony przed jego skutkami. Gdy Stany Zjednoczone dokonywały powojennej demobilizacji, w kręgach dowódczych rozpoczęła się debata na temat rozmiarów i składu przyszłych sił zbrojnych. Niektórym politykom zdawało się, że broń nuklearna spowoduje, iż marynarka wojenna stanie się łatwa do zniszczenia a przez to zbędna. Senator Brian McMahon powiedział 25 sierpnia 1945 roku: „Dla przetestowania niszczycielskiej siły bomby atomowej chciałbym zobaczyć japońskie okręty, na które spadnie w morzu taka bomba”.
thumb|William H P Blandy dowódca operacji Seria trzech testów miała pomóc poznać skutki uderzenia nuklearnego na okręty, ich wyposażenie i załogi. Miejsca testów musiały spełniać określone warunki: bezpieczne kotwicowisko o średnicy co najmniej 10 km, okolica niezamieszkana lub zaludniona przez niewielką liczbę mieszkańców, w odległości co najmniej 500 km od najbliższego miasta, warunki pogodowe: nie za zimno i bez gwałtownych burz, przewidywalny kierunek wiatru na wysokości od poziomu morza aż do 20 km, Z dala od szlaków żeglugowych, łowisk rybackich i zamieszkanych brzegów, pod kontrolą USA.