W 1925 habilitował się w zakresie paleontologii na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie (obecna Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie), gdzie w 1926 mianowany został profesorem zwyczajnym. Na tejże uczelni zorganizował zakład paleontologii. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół fauny dewonu i dolnego karbonu (wapienia węglowego). Prowadził badania paleozoicznego garbu Dębnika k. Krzeszowic na zachód od KrakowaKrótka biografia na stronie AGH.
W 1929 traci wzrok, dzięki doskonałej pamięci wykłada jeszcze przez pewien czas na AGH.
W czasie II wojny światowej przebywał w Krakowie pod opieką żony i córki. Jego syn Janusz był jednym z „Cichociemnych”, ps. „Szermierz”.
Zmarł 12 maja 1944 w Krakowie. Nieliczne grono znajomych odprowadziło profesora na cmentarz Rakowicki (kwatera XXXVIII-płd-18). Na klepsydrze nie wolno było podać, że to profesor Akademii GórniczejFranciszek Bieda, Jan Jarosz, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XI, wyd. 1964–1965, s. 7–8..
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1082 „za zasługi, położone przy organizacji szkolnictwa”.
Przypisy