Po powrocie do ojczyzny grał w 1951 roku w Boca Juniors, w którym zadebiutował 15 kwietnia w zremisowanym 2:2 meczu z CA Huracán. Ostatni raz barwy Boca Juniors Martino przywdział 29 lipca w wygranym 2:1 meczu z CA Argentino de Quilmes – w sumie rozegrał w klubie 15 meczów (1350 minut) i zdobył 3 bramki. W lidze argentyńskiej rozegrał łącznie 239 meczów i zdobył 146 bramek.
Następnie za sumę 300 000 pesos z powrotem odkupiony został przez urugwajski Nacional, w którym grał w latach 1951–1953, zdobywając w 1952 roku kolejny tytuł mistrza Urugwaju. W 1953 roku przeszedł do CA Cerro, gdzie zakończył karierę.
W reprezentacji Argentyny Martino rozegrał 20 meczów i zdobył 15 bramek.
Był napastnikiem w rodzaju sępa, bardzo niebezpiecznego w polu karnym rywali. Opanował w mistrzowskim stylu technikę strzału nogą jak i głową.
Sukcesy SezonDrużynaTytuł1941 San Lorenzo Wicemistrz Argentyny1942 San Lorenzo Wicemistrz Argentyny1942 San LorenzoKról strzelców Primera División1945ArgentynaMistrz Ameryki Południowej1946ArgentynaMistrz Ameryki Południowej1946 San Lorenzo Mistrz Argentyny1950 Juventus F.C.