Reformowany Kościół Episkopalny działa w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech, Brazylii, Indiach, Kubie i Liberii.
Geneza Reformowany Kościół Episkopalny został zorganizowany 2 grudnia 1873 r. na gruncie idei powrotu do protestanckich i reformowanych korzeni anglikanizmu. Grupa amerykańskich episkopalian – zarówno wiernych, jak i wielebnych – na skutek, ich zdaniem, odejścia od staroprotestanckich wartości i porzucenia przez Kościół Episkopalny ewangelikalnego charakteru wyznania na rzecz teologii liberalnej, doprowadziła do powstania nowego anglikańskiego wyznania w Ameryce Północnej. Najprzewielebniejszy Cummins – biskup założyciel – jakkolwiek uważał, że Reformowany Kościół Episkopalny powinien pozostać przy zachowaniu zarówno ważnej sukcesji apostolskiej, jak i episkopalnego charakteru Kościoła, odrzucił jednak ideę konieczności występowania owych elementów do prawidłowego funkcjonowania Kościoła. Najprzewielebniejszy Cummins działał na rzecz zbliżenia między episkopalianami a innymi wyznaniami protestanckimi, m.in. ewangelicznymi chrześcijanami, prezbiterianami i metodystami.